تماس با ما

دامپروری

 جزیره قشم تا حدودی توان بالقوه برای دامپروری را دارد و هم اکنون دامپروری به روش سنتی در جزیره انجام می گیرد . نزدیک به 2000 راس بز از نژادهای مخصوص تالی ، جزیرتی، پاکستانی و هم چنین حدود 3000 راس گوسفند و گاو گوساله و چند هزار ماکیان در جزیره وجود دارد.

منابع تغذیه دام ها بیشتر از سرشاخه ها و برگ درختان حرا است. مردم جزیره نوعی غذا به نام « فخاره » برای دام های خود درست می کنند .

بیشتر دام ها در این جزیره در دشت مرکزی ( یعنی توریان، رمکان ، گربه دان و کاروان ) هستند و غذای اصلی بزها سرشاخه های درختان است. گاوها در این جزیره اغلب بومی هستند و شیردهی آنها پایین است. لابه لای جنگل های حرا نیز محل زندگی مرغان و پرندگان دریایی است.

شتر یا سفینه صحرا در گذشته از اهمیت خاصی برخوردار بوده که انطباق بیشتری با محیط جزیره داشته است و برای حمل و نقل وهم چنین شیر و گوشت نگهداری می شده است. هم اکنون شترداری به سرعت رو به کاهش رفته و برای حمل و نقل از وانت استفاده می شود. شترداری بیشتر در روستای طبل، جی جیان، سهیلی و سلخ رایج است. تعداد شترها در این جزیره افزون بر 3000 نفر است.

کشاورزی

در  جزیره قشم به دلیل کمی بارندگی و نبود آب شیرین کافی ، کشاورزی بسیار محدود است و بیشتر به صورت دیم صورت می گیرد و کشت غلات دیم نیز به دلیل یکنواختی بارندگی دستخوش نوسان زیاد می شود.

به این ترتیب ، تولید کشاورزی قشم را می توان ناچیز دانست. نواحی کشت آبی  در دشت توریان و نواحی زراعت دیم در روستای طبل ، گوران ، سهیلی ، گورزین ، ملکی ، لافت و گیاهدان واقع اند که نیمی از نخلستان های جزیره را در خود جای داده اند.

شیوه کشت در قشم غیر مکانیزه و هنوز سنتی است. بیشتر کشاورزان قشمی از ابزار و وسایل ابتدایی در کشت، درختکاری ، باغداری و آبیاری استفاده می کنند.

نقطه عطف و آغاز کشاورزی جدید در قشم را می توان از سال 1326 دانست که اولین موتور پمپ چاه نصب شد. در برنامه اول اقتصادی کشور ، که کشاورزی محور بود ، تحولی در جزایر از جمله جزیره قشم به وجود نیامد. از طرفی به دلیل خشکسالی ها، برداشت غیر معمول از سفره آب های زیر زمینی و در نتیجه افت کشاورزی در دشت مرکزی ، کشاورزان را تشویق به مهاجرت کرده است به طوری که متوسط بهره برداری یک زمین تا 50 درصد کاهش داشته و میزان کاشت آبی جزیره تا 170 هکتار تنزل یافته است.

در روزگاران گذشته جزیره قشم تامین کننده بعضی از محصولات کشاورزی برای جوامع پیرامون خود بود. با این وجود ، در حال حاضر جزیره قشم از حیث کثرت آب شیرین و زمین های حاصلخیز ، ممتاز ترین مکان در خلیج فارس است به طوری که سبزیجات و علوفه حیوانات بندر عباس و شیخ نشین های شارجه و دوبی را تامین می کند و چنانچه وضع کشاورزی آن اصلاح شود این امکان را دارد که انبار بزرگ میوه جات و علوفه خلیج فارس شود. ضمن آنکه در قشم خرما، انار ، انگور ، هندوانه و مرکبات هم به عمل آید.

معادن

 در جزیره قشم معادن گوناگونی از قبیل نمک ، خاک سرخ ،نمک ، گاز سنگ آهن و ... وجود دارد که به ویژه در گذشته سبب رونق تجاری این جزیره بوده است و قسمتی از مشاغل جزیره نشینان را تامین می کرده است.در جزیره قشم چند کان نمک ، سنگ لاشه و گاز هست . سنگ لاشه و گاز در پیرامون آبادی ها به فراوانی یافت می شود و ارزش صنعتی دارند. کان گاز در نزدیکی روستاهای گورزین و سلخ و سنگ لاشه در 2 فرسخی باختر شهر قشم و در روستاهای طبل و سلخ بیش از جاهای دیگر است.

معدن سنگ لاشه تلمبر واقع در 10 کیلومتری  باختر بندر قشم با تولید سالانه 35 هزار تن و معدن سنگ لاشه قشم واقع در 14 کیلومتری جنوب باختری شهر قشم با تولید سالانه 2700 تن از مهم ترین معدن های قشم به شمار می روند.

بهره برداری از سنگ آهن موجود در شهرستان قشم  به علت پایین بودن عیار آن اقتصادی نیست اما سرمایه گذاری در دیگر معادن از قبیل نفت ، سرب ، نمک ، خاک سرخ مطلوب است که ممکن است با بذل توجه مخصوص ، رقم بزرگی از صادرات کشور را تشکیل دهد و مقام مهمی را از جنبه نظامی و دریا داری و بازرگانی در خلیج فارس احراز نماید.

نمک جزیره قشم به سبب مرغوبیت مورد علاقه کشورهای خلیج فارس حتی هندوستان است. نمک جزیره قشم به کلکته حمل می شود.

از جمله معادن عمده جزیره قشم ، نمکدان است که به صورت تپه نمکی مدور ( مخروطی ) و به قطر قاعده 7 کیلومتر در ارتفاع 237 متر از سطح دریا قرار دارد. این منبع دارای بهترین نمک است که ذخائر آن 420 هزار تن برآورد شده است.

گاز جزیره قشم در سنوات گذشته برای اولین بار به وسیله شرکت ایران و انگلیس کشف و حفر شد به طوری که در منطقه کارگه سه چاه نفت زده اند که عمق یکی از آنها تا 3000 متر می رسد اما سر چاه ها را بسته اند.

با اجرای پروژه هایی چون فولاد ، نیروگاه های برق ، کارخانه ذوب آهن گازی بندر عباس ، مس سرچشمه و ...مقرر شد این صنایع از منابع گازی مناطق گورزین و سلخ در جزیره قشم تغذیه کنند.

 منابع گازی در سلخ به علت نا مرغوب بودن ( ترش ) مورد استفاده قرار نگرفت ولی بهره برداری از منابع گورزین ادامه یافت.

پالایشگاه گاز « گورزین » که از پنج حلقه چاه تغذیه می کند پس از پالایش به وسیله لوله های 12 اینچی از لافت کهنه به بندر پل و در مجموع پس از طی 70 کیلومتر به نیروگاه بندر عباس می رسد تا انرژی گازی را به الکتریسیته تبدیل نماید. قدرت تصفیه و حمل گاز طبیعی به نیروگاه حرارتی بندرعباس در صورت امکان روزانه یکصد میلیون فوت  مکعب است و این لوله ها در ژرفای 33 متری دریا قرار گرفته اند.