امروزه در جهان، تعداد بيشمارى گرسنه، تشنه و بى‏سرپناه، زندگى مى‏كنند و بيش از 540 ميليون نفر از جمعيّت پنج ميلياردى جهان، معلول هستند. از روزى كه بشر به اين دنياى خاكى پاى گذارد و رفته رفته بر جمعيّت خود افزود، همواره براى گريز از فقر، تلاشى وافر داشته است. امروز على رغم تمام پيشرفت‏هاى علمى و فن آورى، فقر به عنوان مسئله‏اى كه گستره جهانى دارد، معضل جوامع گوناگون است. بيش از يك سوم از مردم دنيا گرسنه‏اند و يا به نوعى دچار سوء تغذيه هستند.

در كشورهاى در حال توسعه، شاهد ابعاد وسيع معضل فقر هستيم.

به طورى كه سوء تغذيه و گرسنگى، دامنگير 780 ميليون نفر از جمعيّت كشورهاى در حال توسعه است. حدود 190 ميليون كودك زير پنج سال از سوء تغذيه انرژى ـ پروتئين در رنج هستند و روزانه چهل هزار كودك كمتر از پنج سال مى‏ميرند، كه سوء تغذيه مهمترين عامل آن است. همچنين بيش از دو ميليارد نفر از كمبود يد، آهن، ويتامينهاى آ، دى و... رنج مى‏برند، كه عواقب اين كمبودها، عقب ماندگى‏هاى ذهنى و جسمى، كورى و مرگ است.

بيمارى‏هاى ناشى از افراط در مصرف مواد غذايى و تغذيه نامناسب مانند چاقى، ديابت، بيمارى‏هاى قلبى و عروقى و سرطانها هم ـ كه قبلاً منحصر به كشورهاى توسعه يافته بود ـ در كشورهاى در حال توسعه، گسترش يافته است.

در ايران هم حدود 6/17 در صد از جمعيّت كشور، دچار سوء تغذيه انرژى ـ پروتئين هستند. اختلالات ناشى از كمبود يد، حدود پانزده ميليون نفر از جمعيّت كشور را به درجات مختلف تحت تأثير قرار داده است و تخمين زده ى‏شود حدود سه ميليون نفر از عوارض شديد آن رنج مى‏برند.

اساسا فقر دامنه وسيعى دارد و امرى جهانى ـ تاريخى است. ولى جامعه نسبت به آن حساسيت ندارد.جوامع پيشرفته صنعتى، خيلى دير متوجه شدند كه فقر يك مشكل اجتماعى است.

در حقيقت، فقر هميشه همراه انسانها بوده و در جوامع به صورتهاى مختلفى وجود داشته است. در جهان امروز، پديده فقر منحصر به يك كشور و يا جامعه خاص نيست و متأسفانه اكثر كشورهاى جهان، بالاخص كشورهاى در حال توسعه، با اين پديده نامطلوب مواجه‏اند.

براساس گزارش سازمان ملل درباره توسعه انسانى در سال 1994م. كه در مورد برخى از كشورها تهيه شده، حدود پنجاه درصد از كسانى كه در جهان در فقر مطلق به سر مى‏برند، در آسياى جنوبى متمركز هستند، كه بخش عمده‏اى از آنها در مناطق روستايى ساكن‏اند. طبق اين گزارش، در مناطق روستايى كشورهاى جهان سوم، بخش قابل توجهى از جمعيّت در فقر مزمن به سر مى‏برند.